ဘေလာ့ ကုိ ဖုန္းကေနၾကည့္ ခ်င္ရင္

ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ ကုိ ဖုန္းကေနၾကည့္ ခ်င္ရင္ ဒီလင့္ကေန....
ၾကည့္နူိ္င္ပါ သည္...။
http://mobile.dudamobile.com/site/yetayzakyaw528
 

ေတြးၾကည္႕ေၿဖၾကည္႕ ေမးခြန္းေလးေတြ ေၿဖၾကည္႕ရေအာင္ ...

ဒီတစ္ပတ္ ညဏ္စမ္း အစီအစဥ္ေလးပါ။

အၿပင္းလည္းေၿပ ညဏ္လည္းပြားေစဖို႕ ၾကိဳးစားၿပီး ေၿဖၾကည္႕ၿပီး အေၿဖမ်ားကို comments သို႔မဟုတ္ cbox မွာေရးခဲ႕ေပးပါေနာ္။ အေပ်ာ္ သက္သက္ေပါ႕ ေမးခြန္းေလးေတြက လြယ္လြယ္ေလး ေတြပါ။ အေၿဖေတာ႔ မတင္ေပးေတာ႕ဘူးေနာ္ ..... သူငယ္ခ်င္းေတြက ေတာ္ပါတယ္။

ကဲ ... အသင္႔ၿဖစ္ရင္ ေတြးၾကည္႕ေၿဖၾကည္႕ရေအာင္ေနာ္ ...

1။ လူတစ္ေယာက္မွာ တန္ဖိုးမၿဖတ္နိူင္တဲ႕ အရာတစ္ခုက ဘာလဲ။

2။ လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ခုခု အဆင္မေၿပရင္
အရိပ္ ၃ ခုကိုအၿမဲတမ္းတ တတ္တယ္။

3။ လူေတြဟာ အရာရာကို အမိန္႔ေပး ေစခိုင္းလို႕ ရေပမဲ႔
အရာနွစ္ခုကိုေတာ႕ အမိန္႔ေပး လို႔မရဘူး။

4။ ကမၻာေပၚမွာ အသန္မာဆံုးနဲ႕ အၿမန္ဆံုးဟာ
ဘာေတြလဲ။

5။ ကမၻာေပၚမွာ အက်ယ္ၿပန္႕ဆံုးအရာဟာ ဘာလဲ။

6။ အနူးညံ႕ဆံုးေသာ အရာတစ္ခုက ဘာလဲ။

7။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ဟာ ဘာလဲ။

8။ အခ်စ္နဲ႔ နီးနီး ေနတတ္တဲ႔ သူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

9။ အပင္ၿမင္႔ၿမင္႔ ညမွပြင္႕။

10။ အိမ္ရွိေသာ္လည္း လူမရွိ လူရွိေသာ္လည္း အသံမၾကား။

11။ အၿမဲတမ္း အလုပ္လုပ္ေနသူ ဘယ္သူလဲ။

12။ ညေတြမွာ ဘာလိုအပ္သလဲ။

13။ ငယ္ငယ္က အစိမ္းေရာင္ ၾကီးလာေတာ႕ အနီေရာင္။

14။ ၾကည္႕ေလ ေဝးေလ ေဝးေလၾကည္႕ေလ။

15။ အၿမင္နီး၍ ခရီးေဝး။

17။ သင္႔အနားမွာ အၿမဲရွိေနတတ္သူ ဘယ္သူလဲ။

18။ ငွက္ကေလးေတြ ေပ်ာ္တတ္တဲ႕ အခ်ိန္ေလးက။

19။ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ လူေတြဟာ ဘာေတြရွာေနတာလဲ။

20။ အၿမဲ ခိုင္ၿမဲတဲ႕ ၾကိဳးေလးတစ္ခုက။

21။ လူတိုင္း ေၿပာဖူးတဲ႔ စကားေလးနွစ္ခြန္းတဲ႔။

22။ အေရွ႕က သြားေနေပးမဲ႔ အေနာက္က လံုးဝလိုက္လို႕ မမီွဘူးတဲ႕။

23။ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုးကို ဆက္သြယ္ထားတဲ႔ အရာတစ္ခုက။

24။ ကုိယ္႕ကိုယ္ကို ၿမင္ရတဲ႕အရာတစ္ခုက။

25။ အစ အဆံုးမရွိတဲ႕ အရာတစ္ခုက။

26။ အသက္ၾကီးလာရင္ သတိရ တမ္းတေနတဲ႕ အရာတစ္ခု။

27။ မိုးရြာရင္ ဘယ္သူေတြက ေပ်ာ္ၾကသလဲ။

28။ ခုတ္လို႔ မၿပတ္ သတ္လို႕မေသတဲ႕အရာ။

29။ မ်က္စီေလးလံုး ရွိတဲ႔လူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

30။ လူကုိမေစာင္႔တဲ႕ အရာ ၃ ခုက ဘာေတြလဲ။

ေမးခြန္ေလးေတြက ဒီေလာက္ပါပဲ ..... အေၿဖေလးေတြကို စဥ္းစားၾကည္႔ပါေနာ္... သယ္ရင္းတို႕ သိၿပီးသားေလး ေတြလည္းၿဖစ္ရင္ၿဖစ္မွာပါဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ....

 ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...ေနာ္.....သိတဲ့အေျဖေတြ comment မွာေရးသြားေနာ္....

စမ္းေတာ့လည္း ၾကမ္းၿပေလတဲ့ အိမ္"

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သားဘ၀မွာ ပထမႏွစ္မွာတင္ အေဆာင္သံုးေဆာင္ေၿပာင္းခဲ့ရပါတယ္။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ အေဆာင္ရွင္ေတြနဲ့ မတည့္လို့ပါပဲ။ ဒုတိယႏွစ္အေရာက္မွာေတာ့ အေဆာင္ေနဖို့မၾကိဳးစားေတာ့ပဲ လံုးခ်င္းအိမ္ေလးတလံုးငွားေနဖို့ဆံုးၿဖတ္ၿပီး အိမ္အရွာထြက္ရင္းက လံုးခ်င္းတိုက္ေလးတလံုးငွားၿဖစ္သြားေရာဆိုပါေတာ့။ ငွားၿဖစ္သြားတယ္ဆိုေပမယ့္ သာမန္ထက္ထူးၿခားတာေလးတခုေတာ့ ၾကံဳလိုက္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ့ တခ်ိဳ့ေသာ အိမ္ရွင္ေတြလို ဒီအိမ္က စီးပြားတက္တယ္၊ လာဘ္ေကာင္းတယ္ အစရွိတဲ့ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္ၿပီး ေၿပာတတ္ၾကတဲ့ အိမ္ရွင္ေတြရဲ့ ကိုယ့္အိမ္ကို ခ်ီးမြမ္းေထာပနာသံမ်ိဳးမၾကားရပဲ " ဒီအိမ္မွာ အေစာင့္အေရွာက္ရွိတယ္။ မဟုတ္တာ မေကာင္းတာ လုပ္တာကိုမေၿပာနဲ့.. ေပါက္တတ္ကရေတြ ေၿပာဆိုလို့ေတာင္ မရဘူးေနာ္ " လို့ အိမ္ရွင္အိမ္ငွား စာခ်ဳပ္မခ်ဳပ္ခင္မွာ အေသအခ်ာ မွာလိုက္ၿခင္းပါပဲ။


            သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ့ အကိုၿဖစ္သူက ဒီအိမ္ေလးအေၾကာင္းကို တစြန္းတစေၿပာသြားတာေလးကလည္း အားရစရာပါ။
" မင္းတို့ခုငွားလိုက္တဲ့ အိမ္က အရင္တုန္းက မိန္းကေလးအေဆာင္ကြ၊ တရက္ေတာ့ အေဆာင္က ေကာင္မေလးေတြ အားလံုး ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ၾကတယ္။ သူတို့ထဲက တေယာက္ကေတာ့ ေနမေကာင္းလို့လား ဘာလို့လဲမသိပါဘူး မလိုက္သြားပဲ က်န္ေနခဲ့ေရာ...။ သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္လံုး အၿပင္ထြက္သြားၿပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ အိမ္ထဲကေန ေအာ္ဟစ္ၿပီး ထြက္ေၿပးလာတာကို ငါတို့ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ့လိုက္ၾကတယ္။
ၿဖစ္ပံုက သူတေယာက္တည္း အိမ္မွာက်န္ေနခဲ့တုန္း ၀တ္ၿဖဴစင္ၾကယ္၀တ္ထားတဲ့ အဖိုးၾကီးတေယာက္ သူ့ေရွ့တည့္တည့္မွာ ရုတ္တရက္ေပၚလာတာကို ၿမင္လိုက္ရလို့ ေၾကာင္အားလန့္အားနဲ့ အိမ္ထဲကေန ေၿပးထြက္လာတာတဲ့ကြ.....။ အိမ္ၿပင္ေရာက္ေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္လန့္လန့္နဲ့ ဂေယာင္ဂတမ္းေတြ ေၿပာၿပီးေအာ္ဟစ္ေနလို့ ပတ္၀န္းက်င္က ေခၚထားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေန့မနက္မိုးလင္းေတာ့ အဲ့ေကာင္မေလး ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ၿဖစ္ေနၿပီ...။ ေက်ာင္းေတာင္မွ ၿပီးေအာင္ဆက္မတက္လိုက္ရပဲ သူ့အိမ္က ၿပန္လာေခၚသြားရတယ္တဲ့။ ေနာက္ေလးငါးေၿခာက္လေလာက္ရွိမွ ပံုမွန္အတိုင္းၿပန္ၿဖစ္သြားၿပီး ေက်ာင္းၿပန္တက္ႏိုင္တာ မင္းတို့လည္း အဲ့ဒီအိမ္မွာေနမယ္ဆိုရင္ အေနအထိုင္ေတာ့ ဆင္ၿခင္ေနာ္" တဲ့။  " ေၾသာ္... ဟုတ္ကဲ့ " လို့ပဲ သူ့စကားကို တံု့ၿပန္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ အမွဳမဲ့အမွတ္မဲ့ ထားလိုက္ပါတယ္။
          ကုိယ့္စိတ္တိုင္းက်ေနလို့ရေအာင္ဆိုၿပီး ငွားၿဖစ္လိုက္တဲ့ဒီအိမ္ေလးမွာ ဒုတိယႏွစ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား က်ြန္ေတာ္တို့သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ရယ္၊ က်ြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ့ ညီ၀မ္းကြဲနဲ့ သူ့အေပါင္းအသင္းသံုးေယာက္ရယ္ စုစုေပါင္းရွစ္ေယာက္တိတိ ေနၿဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အိမ္ေလးကခပ္ေသးေသးဆိုေပမယ့္ ၿခံ၀င္းကေတာ့ အေတာ္ေလး က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္းရွိေတာ့ အားကစားေလ့က်င့္ခန္းေတြဘာေတြ လုပ္ရတာလည္း အဆင္ေၿပသလို က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္နဲ့ မလွမ္းကမ္းမွာလည္း ေက်ာင္းသူေတြသီးသန့္ေနတဲ့ အေဆာင္ေတြကလည္းရွိၿပန္ေတာ့ ေနရထိုင္ရတာ အေတာ္ေလး စိုစိုေၿပေၿပရွိတယ္ ဆိုပါစို့။           အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားမဟုတ္ေတာ့ပဲ အၿပင္မွာငွားေနၿခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္အၿဖစ္နဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းေတာ္သားေလးေယာက္က ညဆိုရင္ ယမကာေလးမွီ၀ဲသံုးေဆာင္ၿပီးမွ ၿပန္လာတတ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ၿပန္ေရာက္တာနဲ့ အိပ္ယာေပၚဒိုင္ဗင္ထိုးၿပီး အိပ္လိုက္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ေက်ာင္းကို စေရာက္ခါစမို့ အေပါင္းအသင္းလည္း သိပ္မရွိေသးလို့ထင္ပါရဲ့။ ဟိုဟိုဒီဒီ သြားတာလာတာမ်ိဳးသိပ္မေတြ့ရပဲ အိမ္မွာပဲေနတတ္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို့ အၾကီးေလးေယာက္က အၿပင္ဆိုင္ေတြမွာပဲ ဝမ္းေရးကို ေၿဖရွင္းတတ္ၾကေပမယ့္ သူတို့ကေတာ့ အေဆာင္မွာပဲ ထမင္းဟင္းခ်က္စားၾကတယ္ေလ။ က်ြန္ေတာ္တို့ခ်ာရာဏသီေရွြၿပည္ၾကီးရဲ့ လ်ွပ္စစ္မီးဆိုတာက အမ်ားသိေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္း ညၾကီးအခ်ိန္မေတာ္ (၂)ခ်က္တီးေလာက္မွပဲ မီးအားကေကာင္းတတ္တာဆိုေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးခ်က္မွ ထမင္းေကာင္းေကာင္းရတယ္ဆိုၿပီး သူတို့ေတြခမ်ာ အဲ့ဒီအခ်ိန္က်မွ ဒုကၡခံ၊ အိပ္ပ်က္ခံၿပီး အလွည့္က်စနစ္နဲ့ ထမင္းထခ်က္ၾကပါတယ္။


            ဒီလိုနဲ့ သူတို့ေလးေယာက္ ထမင္းဟင္းထခ်က္ၾကတာ ပထမလမွာေတာ့ ဘာအသံဗလံမွမၾကားရပဲ ပံုမွန္အတိုင္းပါပဲ။
တရက္ေတာ့ဖိုးေက်ာ္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးအလွည့္ေရာက္လာတယ္။ သူထမင္းထခ်က္ေနတုန္း မီးဖိုခန္းတံခါးကို လာေခါက္ပါေလေရာ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ အခ်ိန္မေတာ္ၾကီးတေယာက္တည္း ရွိေနတုန္းမွာ တံခါးေခါက္သံၾကားလိုက္ရေတာ့ ေတာ္တန္ရံုသတၱိေကာင္းပါတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အနည္းနဲ့အမ်ားေတာ့ လန့္သြားမွာပဲမဟုတ္လား။ တခါလည္းမဟုတ္ ႏွစ္ခါလည္းမဟုတ္ သံုးေလးေခါက္ေလာက္ တံခါးလာေခါက္ေနေတာ့ သူလည္း အိပ္ေနတဲ့လူေတြအကုန္လံုးကို လာႏွိဳးပါေလေရာ။ အိမ္ကို ဓါးၿပမ်ားလာတိုက္သလားဆိုၿပီး ထၾကည့္ၾကေတာ့လည္း ဘာမွမေတြ့ရပါဘူး။ ထၾကည့္ၾကတဲ့အထဲမွာ က်ြန္ေတာ္ေတာ့မပါလိုက္ပါဘူး။ အမူးလြန္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနလို့ မနက္က်မွ သူတို့ၿပန္ေၿပာလို့ သိရတာ။


            ေနာက္ေလးရက္ေၿမာက္ေန့မွာေတာ့ ေမာင္ေကာင္းအလွည့္ေရာက္လာၿပန္ပါတယ္။ သူ့ကိုလည္း ဖိုးေက်ာ္တုန္းကလိုပဲ တံခါးလာေခါက္ၿပန္ပါတယ္။ ဒါနဲ့ပဲ ထမင္းခ်က္ရင္ ႏွစ္ေယာက္တြဲစနစ္နဲ့ ခ်က္တဲ့အေၿခအေနကို ေရာက္သြားေတာ့တာပဲ။ ဖိုးေက်ာ္နဲ့ ေဇယ်က တတြဲ၊ ေမာင္ေကာင္းနဲ့ ေနာက္တေယာက္က တတြဲဆိုၿပီး သူတို့အခ်င္းခ်င္း စားေတာ္ကဲ အခ်ိန္ဇယားနဲ့ ခ်က္ၾကတာပါ။ ေမာင္ေကာင္းတို့အတြဲ အလွည့္က်ရင္ ဘာမွမထူးၿခားေပမယ့္ ဖိုးေက်ာ္တို့အတြဲအလွည့္က်ပေဟ့ဆိုရင္ ၿပႆနာက ဝင္လာၿပီ။ ဖိုးေက်ာ္တို့အတြဲထမင္းခ်က္တဲ့အခ်ိန္မွာ အရိပ္မည္းမည္းတခုက မတ္တပ္ရပ္ေနတာကို ဆန္ေဆးေနတဲ့ ဖိုးေက်ာ္က မၿမင္ပဲ ေဇယ်က အရင္ဆံုးစၿမင္ပါတယ္။ ေဇယ်က " ဖိုးေက်ာ္ ... မင္းနားမွာ ဘာၾကီးလဲ " ဆိုၿပီးေမးေတာ့ ဖိုးေက်ာ္ေဆးလက္စ ဆန္ေတြထည့္ထားတဲ့ အိုးကို ပစ္ခ်ၿပီး ေဇယ်နားကို ေၿပးလာေတာ့တာပါပဲ။ ေဇယ်ခမ်ာလည္း ေၾကာက္လန့္ၿပီးဖိုးေက်ာ္နဲ့အတူတူ ေအာ္ဟစ္ၿပီး အိပ္ေနတဲ့လူေတြကို လိုက္ႏွိဳးေတာ့တာပဲဗ်ိဳ့။ ဒီတေခါက္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္လည္း ႏိုးပါတယ္။ သူတို့ကို ေဖ်ာင့္ဖ်ႏွစ္သိမ့္ၿပီး ၿပန္အိပ္ၾကပါတယ္။ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ပထမႏွစ္ေကာင္ေလးေတြက က်ြန္ေတာ္တို့ကို အေဆာင္ေၿပာင္းေနဖို့ လာေၿပာၾကပါေလေရာ။ ဘယ္လိုမွကို ေခ်ာ့ေၿပာလည္းမရ၊ ညွိလို့လည္းမရေတာ့ဘူး။ သူတို့ေလးေယာက္မရွိေတာ့ရင္ က်ြန္ေတာ္တို့ ေလးေယာက္တည္းနဲ့ အိမ္လခေပးရမယ္ဆိုလည္း တြက္ေခ်မကိုက္ေတာ့တာမို့ သူတို့ကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ့ စည္းရံုးေရးဆင္းေပမယ့္ မရေရးခ် မရေတာ့ဘူးဗ်ာ။ " မင္းတို့ စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားလို့ေနမွာပါကြ " ဆိုၿပီး ဘာဘာညာညာေတြကို အၾကာၾကီးဝိုင္းေၿပာၾကေပမယ့္ သူတို့ ေၿပာလိုက္တဲ့ စကားတခြန္းတည္းေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္တို့လည္း က်ြန္ေတာ္တို့ရဲ့ စည္းရံုးေရးကို လက္ေၿမွာက္အရွံဳးေပးလိုက္ရပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ဒီအိမ္မွာရွိတဲ့ ေရစက္က ဘယ္သူမွမဖြင့္ပါပဲနဲ့ သေဘာေကာင္းလြန္စြာနဲ့ အလိုလိုေနရင္းနဲ့ ခဏခဏ သူ့အလိုလို ပြင့္ၿပီးေမာင္းေနတတ္တဲ့ အခ်က္ပါ။ တခါတေလဆိုရင္ ေန့ခင္းေန့လည္ပိုင္းေတြမွာလည္း ေရစက္က ေအာ္တိုငုတ္တုတ္ ထလည္ရင္ လည္ေနတတ္ပါေသးတယ္။ ဘယ္သူတဦးတေယာက္မွ မဖြင့္ပဲနဲ့ မီးမပ်က္မခ်င္းလည္ေနလိုက္တာမ်ား တခါတုန္းကဆိုရင္ ေရေတြ ၿခံထဲအထိေတာင္ ေရာက္ေနတာကို ၾကံဳခဲ့ဖူးပါရဲ့။ အဲ့လို ခဏခဏၾကံဳရလြန္းအားၾကီးလို့ ေရစက္ခလုတ္နားမွာေတာင္ "အိပ္ခါနီးေရစက္ပိတ္ရန္" လို့ စာေရးၿပီး ကပ္ထားရတယ္ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္တို့အားလံုး သတိထားၿပီး ခလုပ္ကိုပိတ္ၾကေပမယ့္ မနက္မိုးလင္းလာရင္ ေရစက္ကို ဖြင့္လ်က္သားနဲ့ ေတြ့ရတတ္ပါတယ္။ အိမ္မေၿပာင္းဖို့ ဆြယ္တရားေဟာေနတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ကို ဘာမွဆက္မေၿပာႏိုင္ေတာ့ေအာင္ သူတို့ေလးေယာက္ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ပံုကေတာ့   "အကိုတို႔ေျပာသလို သရဲမေျခာက္ဘူးပဲ ထားပါေတာ႔၊ ဒါဆိုရင္ အကိုတို႔ ေရစက္ၾကီးအလိုလို ပြင္႔မလာေစရဘူးလို႔ အာမခံႏိုင္မလား..?? အစ္ကိုတို့ အဲ့ဒီတခ်က္ကို အာမခံႏိုင္မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္တို့ေလးေယာက္ ဒီအိမ္မွာ အကိုတို့နဲ့အတူတူဆက္ေနမယ္" တဲ့။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ခက္ကုန္ေတာ့တာ။ ညွိႏွိဳင္းလို့ ဘယ္နည္းမွမရေတာ့တဲ့ အဆံုးမွာေတာ့ သူတို့ေလးေယာက္လည္း က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ကေန တၿခားအေဆာင္တခုကို ေၿပာင္းသြားၾကပါေတာ့တယ္။


             သူတို့ေၿပာင္းသြားၿပီးေနာက္မွာေတာ့ က်န္ရစ္သူက်ြန္ေတာ္တို့ေလးေယာက္အလွည့္ကို ေရာက္လာပါေလေရာဗ်ိဳ့။ တေန့ေတာ့ က်ြန္ေတာ္နဲ့ က်ြန္ေတာ္သူ့ငယ္ခ်င္းတေယာက္ ညဆယ့္တစ္နာရီထိုးေလာက္မွ အေဆာင္ကို ၿပန္လာၾကတယ္။
က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ၿပန္မေရာက္ေသးပဲ ဘယ္အေဆာင္ေရွ့မွာသြားၿပီး မူးမူးနဲ့ ဂစ္တာတီးေနၾကတယ္မသိဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္ ၿခံေရွ့ေရာက္လို့ ၿခံတံခါးေသာ့ကိုဖြင့္ေနတုန္းမွာ အိမ္ေနာက္ကို လူရိပ္ႏွစ္ခုေၿပးဝင္သြားတာကို က်ြန္ေတာ္ေရာ၊ က်ြန္ေတာ္နဲ့အတူတူၿပန္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းပါ ၿမင္လိုက္ၾကရတယ္။ ဘာမ်ားပါလိမ့္ဆိုၿပီး အထိတ္တလန့္နဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ဆိုင္ကယ္ေတြေတာင္ ၿခံထဲမသြင္းပဲ ခ်က္ခ်င္းကို အဲ့ဒီအရိပ္ႏွစ္ခုေၿပးဝင္သြားရာေနာက္ကို အတင္းေၿပးလိုက္သြားၾကေရာ။ ခဏခဏရန္ၿဖစ္တတ္လြန္းတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ေလးေယာက္မွာ ေဘးကင္းရန္ကာအေနနဲ့ သံတုတ္ေတြကို လက္လွမ္းမီရာေနရာမွာ ထားတတ္တဲ့ အက်င့္ကရွိေနေတာ့ ထားေနက်ေနရာက သံတုတ္ေတြကပ်ာကယာဆြဲၿပီး လိုက္သြားၾကတာ အိမ္ေနာက္ကိုေရာက္ေတာ့ ဘာအရိပ္အေယာင္မွ မေတြ့ရဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို့ၿခံဝင္းထဲမွာက ေမွာင္ရိပ္ခိုၿပီး ပုန္းစရာ၊ ခိုစရာေနရာလည္း သိပ္မရွိပဲနဲ့ ခုလိုၿဖစ္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ မထူးဆန္းေပဘူးလားဗ်ာ။ ဒါနဲ့ပဲ က်ြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္ တေယာက္ကို တေယာက္ၾကည့္ၿပီး ၿခံဝကိုၿပန္ထြက္၊ ဆိုင္ကယ္ေတြလည္း ၿခံထဲကို မသြင္းေတာ့ပဲ အၿပင္ကို ၿပန္ထြက္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ မွန္ရာကို မရွက္စတမ္းဝန္ခံရရင္ေတာ့ ေၾကာက္လို့ပါ။  အဲ့ဒီညက က်ြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္ သူမ်ားအေဆာင္မွာပဲ သြားအိပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အိမ္ကိုၿပန္လာၿပီး အိပ္ၾကေပမယ့္ သူတိ့ုႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘာမွ မၿဖစ္လိုက္ၾကပါဘူး။

           ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း အဲ့လိုပဲ ဟိုနားသည္နားကေန အရိပ္အေယာင္ၿပတာမ်ိဳး၊ အသံဗလံေပးတာမ်ိဳးနဲ့ ေၿခာက္တာလွန့္တာကို ခံရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထူးထူးၿခားၿခား အရမ္းၾကီး ေၾကာက္လန့္ရေလာက္ေအာင္ေတာ့ မၾကံဳခဲ့ရပါဘူး။ စာသင္ႏွစ္ဝက္ေလးလၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေလးေယာက္တည္းနဲ့ အဲ့ဒီအိမ္ငွားခကို ေပးေနရတာ ဘ႑ာေရးအၾကပ္အတည္းၿဖစ္လာတာကတေၾကာင္း၊ အုပ္ထိန္းမယ့္သူမရွိတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့တေတြ မၾကာမၾကာ ရန္ပြဲေတြႏြဲွရတာမ်ားလာတာကလည္း တေၾကာင္း၊ အိမ္လံုးခ်င္းငွားေနတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ဆီကို သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံုနဲ့ လာလာၿပီးႏွိပ္စက္တဲ့ ဒဏ္ကိုမခံႏိုင္ၾကေတာ့တာလည္းတေၾကာင္း အဲ့လိုအေၾကာင္းသံုးပါးေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ဝက္မွာ အိမ္ၿပန္အပ္မယ္လို့ တိုင္ပင္ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၾကပါေတာ့တယ္။



               က်ြန္ေတာ္တို့ေလးေယာက္သား အိမ္ၿပန္အပ္ဖို့ စီစဥ္ေနတုန္းမွာ ကံဆိုးခ်င္တဲ့ ေမာင္ရွင္တအုပ္စုေပၚလာပါေရာ။ က်ြန္ေတာ္တို့နဲ့ေမဂ်ာတူသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အေဆာင္လံုးခ်င္းငွားေနခ်င္လို့ ရွိရင္လက္တို့စမ္းပါလို့ ေၿပာထားတာကို သြားသတိရေတာ့ က်ြန္ေတာ့္တို့လည္းသူ့ကို က်ြန္ေတာ္တို့ေနေနတ့ဲအိမ္ကို ဆက္ငွားခ်င္ ငွားလို့ ေၿပာလိုက္တယ္။ အိမ္နဲ့ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အေၿခာက္အလွန့္ရွိတယ္ဆိုတာကိုလည္း ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ေၿပာၿဖစ္လိုက္ပါေသး။ သူကလည္း ကိစၥမရွိဘူး ရတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ဝက္မွာ အဲ့ဒီအိမ္ကို သူဆက္ငွားလိုက္ပါတယ္။ ပထမတစ္လမွာေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူတို့လူစုထဲက တေယာက္ကို ေၿခာက္တယ္လို့ ၾကားရပါတယ္။ ဘယ္လိုဘယ္ပံုေၿခာက္တယ္ဆိုတာေတာ့ က်ြန္ေတာ္လည္း အေသအခ်ာမသိပါ။ သရဲေၿခာက္ခံရတယ္ဆိုတဲ့ေကာင္ေၿပာတာကိုလည္း က်န္တဲ့လူေတြက သိပ္ၿပီးအေရးလုပ္ပံုမရပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို့ေနတုန္းကထက္ သူတို့က အင္အားေတာင့္ေတာ့လည္း သိပ္မေၾကာက္ၾကတာလည္း ၿဖစ္မွာေပါ့ေလ။             တညမွာေတာ့ သူတို့ေတြထဲက ႏွစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအိမ္ရဲ့ဧည့္ခန္းမွာ အရက္ထိုင္ေသာက္ေနၾကတယ္။ ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ အိပ္ခန္းထဲမွာ စာအုပ္ဖတ္ေနတယ္တဲ့။ ေသာက္ရင္းနဲ့ ည (၁၀) နာရီေက်ာ္ေလာက္ေရာက္လာေတာ့ အရွိန္ေလးကလည္း ေကာင္းလာေရာဆိုပါေတာ့။ အဲ့ဒီမွာ အရက္ေသာက္ေနရင္းနဲ့ ေပါက္တတ္ကရေတြေလွ်ာက္ေၿပာမိလာၾကေတာ့တာပဲ။ " ဒီအေဆာင္က သရဲေျခာက္တယ္ေျပာတယ္၊ တို႔ကိုၾကေတာ႔ ဘာမွလည္း မေျခာက္ဘူး။ ရွိရင္ထြက္ခဲ႔ အရိုးေက်ြးမယ္"   ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို့စားၿပီးသား ၾကက္ရိုးကို အိမ္ေပါက္ဝဘက္ကို လွမ္းပစ္လိုက္တယ္တဲ့ ခင္ဗ်။ သူတို့စကားဆက္ေၿပာေနၾကတုန္းမွာပဲ ခဏေလာက္ေနေတာ့ ထမီရင္လ်ားနဲ့ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ သူတို့အိမ္ေပါက္ဝမွာ သူတို့ကို ေက်ာခို္င္းျပီး မတ္တပ္ရပ္ျပပါတယ္။ သူတို႔ စိတ္ထဲဇေဝဇေဝနဲ့ အရက္မူးေနလို့ ထင္ေရာင္ထင္မွားၿဖစ္ေလသလားဆိုတဲ့အေတြးနဲ့ ေနာက္တၾကိမ္ေသခ်ာေအာင္ ထပ္စမ္းမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ထပ္ေျပာလိုက္ပါတယ္ " ခုတစ္ခါ အသားပါေက်ြးမယ္လာခ႔ဲ" ဆိုျပီးေတာ့ ဖိတ္ေခၚလိုက္ေတာ့ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲေလ။ တကယ္လာပါတယ္။ အဟုတ္လာပါတယ္။ ခုတစ္ခါေတာ့ ေနာက္ေဖးအေပါက္၀မွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ မတ္တပ္ရပ္ျပ ေနတာပါ။ ဟိုနွစ္ေယာက္လဲ ေၾကာက္ျပီး အခန္းထဲက တစ္ေယာက္ကို ေအာ္ေျပာျပီး ေျပးၾကပါတယ္။ အခန္းထဲက တစ္ေယာက္က အခန္းျပင္ထြက္လာျပီး အေပါက္၀က မိန္းမကိုထပ္ျမင္ျပီး ထပ္ေျပးရပါတယ္။ သူတို႔ အေဆာင္တူ သူငယ္ျခင္းေတြ ရွိတဲ႔ လၻက္ရည္ဆိုင္ထိ ထြက္ေျပးၾကပါတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေျပာျပျပီး အေဆာင္သား ၁၀ေယာက္ေက်ာ္ဟာ အဲဒီည အေဆာင္ျပန္မအိပ္ရဲပဲ လၻက္ရည္ဆိုင္မွာပဲ အိပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ မနက္က်ေတာ႔ သူတို႔အေဆာင္သစ္လိုက္ရွာပါေတာ႔တယ္။ ခုထိဘယ္သူမွအဲဒီအေဆာင္ကို မငွားေတာ႔ဘူးလို႔ၾကားပါတယ္။

                     မယံုလို့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ကိုယ္တိုင္ၾကံဳၿပီး ဇာတ္လမ္းသစ္ေတြ ေပးခ်င္ရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဲ့ဒီအိမ္ကေလးကို ငွားေနခ်င္ၾကရင္ၿဖင့္ ဒီဇာတ္လမ္းေလးၿပန္ေၿပာၿပတဲ့့ ကို Wai Phyoe ကိုအိမ္လိပ္စာ ေမးၿပီး ေနၾကည့္ၾကဖို့ေတာ့ ခ်ြန္တြန္းလုပ္ပါရေစ။
ဒါမွလည္း ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ ဇာတ္လမ္းၿဖစ္ရပ္မွန္ေတြ မၿပတ္တမ္းရမွာေပါ့ ဟုတ္ဖူးလား။ ခုေတာ့ ေတာ္ၾကဦးစို့ရဲ့။


 ဇာတ္လမ္းေၿပာၿပေပးတဲ့ ကို Wai Phyo ကို
စဥ္လာမပ်က္ ေက်းဇူးတင္လ်က္
ီ
အိမ္လည္းငွားမေန၊ ၾကက္ေၾကာ္လည္း မေဝမွ်ေတာ့သူ

(အက္ဒမင္-ရြာေတာ္ရွင္)

ေမးခြန္းေလးေတြ ေၿဖၾကမယ္ (ေတြးၾကည္႕ေၿဖၾကည္႕)

ဥာဏ္စမ္းေလးေတြပါ ေျဖၾကည္႕ၾကေနာ္အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာေပါ့

သယ္ရင္းတို႕ေရ ......
သယ္ရင္းတို. ေအာက္မွာ ပါတဲ့ I.Q ေမးခြန္း ေလးေတြကို အခ်ိန္ယူစဥ္းစား မေနပဲ ေျဖၾကည့္ၾကရေအာင္လား...အလုပ္ေတြနဲ့ ရူပ္ေထြးျပီးမြန္းက်ပ္ေနတဲ့ တို.ေတြ ဘ၀မွာ ခဏပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ စိတ္ထြက္ေပါက္ေလး ေပးၾကည့္ရေအာင္ အေရးၾကီးတာက ရိုးရိုးသားသား နဲ့ေျဖဖို.ပါပဲ ကဲစလိုက္ရေအာင္ .....

ဒီဥာဏ္စမ္းက အေမရိကန္ Harvard တကၠသိုလ္ရဲ႕ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာ Institute of Science
ဂုဏ္ထူးတန္းကိုေမးတဲ့ ေမးခြန္းလိုဆိုထားပါတယ္။

ေမးခြန္း ၁

အကယ္၍
၁= ၅
၂= ၂၅
၃= ၁၂၅
၄= ၆၂၅
၅= ?

လူေတာ္ေတြတက္တဲ့ ဟားဗတ္ရဲ႕ေမးခြန္းကို ေျဖၾကည့္ၾကရေအာင္... တို႔အားလံုးမွာ ဟားဗတ္ တက္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိၾကပါတယ္။

ေမးခြန္း ၂

ခ်ိဳခ်ဥ္တစ္လံုးကုိ ၁က်ပ္ေပးရတယ္။
ခ်ဳိခ်ဥ္အခံြ ၃ခုကို ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္လံုးနဲ႔ လဲႏိုင္တယ္။
၁၅ က်ပ္ဖိုး ၀ယ္တယ္ ဆိုပါစို႔။
စုစုေပါင္း ခ်ဳိခ်ဥ္ဘယ္ႏွစ္လံုး စားရမလဲ.. ?

က) ၀ လံုး
ခ) ၁၅ လံုး
ဂ) ၂၀ လံုး
ဃ) ၂၁ လံုး
င) ၂၂ လံုး

ေမးခြန္း ၃

တစ္ခါက ဆရာတစ္ဦးဟာ ဒီလို ဥာဏ္စမ္းထုတ္သတဲ့။ ဆြံအသူ တစ္ေယာက္ဟာ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ သံေခ်ာင္း၀ယ္ဖို႔ သြားခဲ့တယ္။ သူက ဆိုင္ရွင္ကို ဘယ္ဖက္လက္ကို သံေခ်ာင္းသ႑ာန္ လုပ္ျပျပီး ညာဖက္လက္ကို သံရိုက္သြင္းေနတဲ့ ပံုစံလုပ္ျပသတဲ့။ ဆိုင္ရွင္က သေဘာေပါက္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ေခါင္းညိတ္ျပျပီး သူ႔ကို သံရိုက္တူ ကမ္းေပးလိုက္တယ္။ ဆံြအသူက မဟုတ္ေၾကာင္း ေခါင္းခါျပျပီး သံေခ်ာင္းပံု လုပ္ထားတဲ့ လက္ကို ညႊန္ျပသတဲ့။ အဲဒီေတာ့မွ ဆိုင္ရွင္က သူ႕ကို သံေခ်ာင္း ကမ္းေပးလိုက္တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ မ်က္မျမင္တစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ မ်က္မျမင္က သူ၀ယ္မဲ့ ကတ္ေၾကးကို ဆိုင္ရွင္နားလည္ေအာင္ ဘယ္လို အလြယ္ဆံုးနည္းနဲ႔ ရွင္းျပခဲ့သလဲ..? သင္ဟာ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားတစ္ဦးဆိုရင္ သင့္အေျဖက ဘာလဲ... ?

ေမးခြန္း ၄

(၁) အေျပးျပိဳင္ပြဲမွာ ခင္ဗ်ား၀င္ျပိဳင္တယ္ ဒုတိယေနရာကလိုက္ေနတဲ့သူကို ခင္ဗ်ားေက်ာ္တက္တယ္..။
ကိုင္း...အခုခင္ဗ်ား ဘယ္ေနရာကေျပးေနတယ္ထင္လဲ...။

(၂)ေနာက္ဆံုးကလိုက္ေနတဲ့သူကိုခင္ဗ်ားေက်ာ္တက္လိုက္တယ္ခုခင္ဗ်ားဘယ္ေနရာက ေျပးေနမယ္ထင္လဲ...။

ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခု ထပ္စမ္းၾကည့္ရေအာင္လား ဘာမွမေရးပါနဲ့ ဂဏန္းေပါင္းစက္ကိုလဲ မသံုးပါနဲ့ ေနာက္ျပီး အျမန္ဆံုးေျဖရမယ္ဆိုတာကိုလဲ မေမ့ပါနဲ့...။ အိုေကျပီဆိုရင္ စျပီ .....

(၃)၁၀၀၀ကိုယူလိုက္ ၊၄၀ေပါင္း၊ေနာက္ထပ္ ၁၀၀၀ထပ္ေပါင္း ေနာက္ ၃၀ေပါင္း ေနာက္ထပ္ ၁၀၀၀ ေပါင္းထည္႕လိုက္ ျပီးရင္ အေပါင္း ၂၀၊အေပါင္း ၁၀၀၀၊ျပီးရင္ အေပါင္း ၁၀ စုစုေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရလဲ...။

ေမးခြန္း ၅

(၄) မျမင့္ရီရဲ့ အေဖမွာ သမီးၾကီးပဲငါးေယာက္ရွိတယ္ (၁)ခ်ာခ်ာ (၂)ခ်ယ္ခ်ယ္ (၃)ခ်ီခ်ီ (၄)ခ်ိဳခ်ိဳ တဲ့....။ ကိုင္းေမးခြန္းက ငါးေယာက္ေျမာက္သမီးရဲ့ နာမည္က ဘယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္မယ္ထင္လဲ..။

ေမးခြန္း ၆

၁။ ၁၂လ ရွိတဲ့အထဲမွာ လူေတြစကားအနည္းဆံုးေျပာတဲ့လက ဘယ္လလဲ။

၂။ ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္း ရွိတာေတာင္ လမ္းမေလွ်ာက္ ႏိုင္တာ ဘာလဲ။

၃။ ဘ၀မွာ အတက္အက်အမ်ားဆံုး သူဟာ ဘယ္သူလဲ။

၄။ သူ႕ကို ၾကိဳးခ်ည္လိုက္တဲ့အခါ ေျပးေပမယ့္ ၾကိဳးေျဖေပးလိုက္တာမွ
အေသၾကီးရပ္ေနတာ ဘာလဲ။

၅။ ဒီဇင္ဘာလ ကလြဲရင္ က်န္တဲ့ လ ေတြမွာ မရွိတဲ့ အရာက ဘာလဲ။

၆။ ၁၀ နဲ့၁၀ ေပါင္းတာေတာင္ ၁၀ ပဲျပန္ရတာ ဘယ္အခါမွာလဲ။

၇။ သူက တစ္လက္မပဲရွိေပမယ့္ သူ႕အျမီးက တစ္မိုင္ေလာက္ ရွည္ႏိုင္တာဘာလဲ။

၈။ ၾကာလာေလေလ အရပ္ပုလာေလေလ အဲဒါဘာလဲ။

၉။ ညျမင္ေန႕ေပ်ာက္ဆိုတဲ့အရာက ဘာလဲ။

၁၀။ သင္တစ္ဦးတည္း ပိုင္ဆိုင္ေသာ အရာ ျဖစ္ေသာ္လည္း သင္၏ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း
မ်ားကသာ အမ်ားဆံုး အသံုးျပဳေသာ အရာကား အဘယ္နည္း။

ေမးခြန္ေလးေတြက ဒီေလာက္ပါပဲ ..... အေၿဖေလးေတြကို စဥ္းစားၾကည္႔ပါေနာ္... သယ္ရင္းတို႕ သိၿပီးသားေလးေတြလည္းၿဖစ္ရင္ၿဖစ္မွာပါဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ....သိတဲ့အေျဖေလးေတြ comment မွာေရးသြားေနာ့္... ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ .....

 

 

....

ႏႈတ္ ဆက္ ခ်ိန္ ....

ႏႈတ္ ဆက္ ခ်ိန္

အိပ္ပ်က္ညကုိ
အေဖာ္ျပဳၿပီး ငါကုိယ္တုိင္
ခံစားခဲ့ရတဲ့ရက္စြဲတုိင္းမွာ
မင္းနဲ႔ပက္သက္ၿပီး
ငါအၿမဲတမ္းလုိလုိ .. # #

အလြမ္းဆိုတာကုိ
၀ုိင္တစ္ခြက္လုိ မီွ၀ဲၿပီး
ငါကုိယ္တုိင္
ရစ္မူးခဲ့တဲ့ညေတြမွာ
မင္းနဲ႔ပက္သက္ၿပီး
ငါအၿမဲတမ္းလုိလုိ # #

ေကာင္မေလးရယ္
ငါမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ပဲ
နင္ေက်နပ္ေပးပါ။
ေတြ႔ဆုံျခင္းရယ္
ကြာေ၀းျခင္းရယ္။
မင္းနဲ႔ငါ ...
လက္ေတြ႔လက္က်
ပုိင္ဆုိင္ခဲ့ဖူးတဲ့အရာေတြေပါ့ ။

ဒီ့ထက္လည္း
ငါမႀကံဳခ်င္ေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္...
ငါအၿမဲတမ္းရွိခ်င္တယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
လက္မွတ္ပါတဲ့ ..
ဘူတာအုိေလးထဲမွာ ။

ျဖစ္တာေတာ့
ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး
မုိးေတြလည္း ရြာစျပဳေနၿပီ
ငါမရွိေတာ့မယ့္ ...
ေနာက္ရက္စြဲေတြမွာ
မုိးစက္ကေလးေတြနဲ႔ ...
နင္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ .. ။

တကယ္ေတာ့ငါမႏႈတ္ဆက္ခ်င္ေသးပါဘူး
မင္းနဲ႔ငါ နီးစပ္ဖုိ႔က .. .
ကမၻာႀကီးတစ္ခု ျခားေနသလုိပဲ

ကံတရားဟာ
မတရားမႈေတြကုိ
ထမ္းပုိးလားၿပီး
ငါ့အိပ္မက္ကုိ ...
နင္းနင္းၿပီး ဖ်က္ဆီးေနတယ္ ။

ေမာင္သူရ (ကုန္းျမင့္ေျမ)

ငရဲျပည္ အေတြ႕အၾကံဳ (တစ္ကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္)

မသိမျမင္သူတို႔ ထူး၍မေၾကာက္ၾကေသာ္လည္း၊ သိသူျမင္သူတို႔ကား ငရဲေဘးကို လြန္စြာေၾကာက္ရြံ႕တတ္ၾကသည္။ အေလာင္းေတာ္ ေတမိမင္းသားသည္ ငရဲေဘးကိုျမင္၍ (၁၇)ႏွစ္တိုင္တိုင္ ဆြံ႔ထိုင္းအေယာင္ ေဆာင္ခဲ့သည္။ သူ႕မယားလိုခ်င္၍ သူ႔လင္ကိုသတ္မည္ တကဲကဲျဖစ္ေနေသာ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ ဒုသနေသာ အသံမ်ားၾကားရသည္မွစ၍ ဗုဒၶ၏အက်ယ္တဝင့္ေဟာျပမႈေၾကာင့္ ယုတ္မာေသာအႀကံဆိုးကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ဖူးသည္။ ယခုလည္း သက္ရွိဆိုလွ်င္ ျခင္၊ ပုရြက္ဆိတ္မွအစ ဘာေကာင္ကိုမွ် မသတ္ရဲေတာ့သူ၊ ငရဲေဘးကို ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရဖူးသူတစ္ဦးႏွင့္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဆံုေတြ႔ခဲ့ရသည္။

------------------------------------------------------------------------------




က်ေနာ့္နာမည္ ေအာင္ႏိုင္ဦးပါ။ က်ေနာ္ (၇)ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္ၿပီး ငရဲျပည္ကို ေရာက္သြားခဲ့တဲ့အေၾကာင္း တစ္ေန႔ကပဲ ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္ထားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခု ဆရာေတာ္နဲ႔ အမႈေဆာင္မ်ားရဲ႕ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ ေယာဂီမ်ား အားလံုးရဲ႕ေရွ႕မွာ က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ ငရဲျပည္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြကို နားေထာင္ၿပီး ငရဲေဘးကလြတ္ေအာင္ မေကာင္းမႈေတြကိုေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေတြကို ေဆာင္ႏိုင္ၾကေစဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴလိုင္လ (၃)ရက္ေန႕၊ (၁၃၆၄ -ခု၊ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္) ေန႔က၊ က်ေနာ္ဟာ ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕နယ္၊ မန္ေမာ္ရြာမွာ ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေရခ်ိဳးမွားၿပီး (၇) ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ သတိလစ္သြားတယ္ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိလစ္တယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး။ ဧရာမ လူသန္ႀကီးႏွစ္ေယာက္က က်ေန႔လက္ေမာင္းကို ကိုင္မၿပီး က်ေနာ့္ကို ေခၚသြားခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္ဟာ သူတို႔ေနာက္က ပါသြားခ်ိန္မွာ ငိုေနတဲ့ က်ေနာ့္မိဘႏွစ္ပါးနဲ႔ သတိလစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ကို က်ေနာ္ အတိုင္းသား ျပန္ျမင္ေနခဲ့ရပါတယ္။

က်ေနာ့္ကို ေကာင္းကင္ကေန ဆြဲေခၚသြားခ်ိန္မွာ ေအာက္မွာ ေရျပင္ႀကီးကို ဦးစြာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရျပင္ပါ။ ခဏၾကာေတာ့ ဘာကိုမွ မျမင္ရေတာ့ပဲ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးကိုသာ ေတြ႔ျမင္ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔က က်ေနာ့္ကို တြန္းခ်လိုက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ျပဳတ္က်သြားခ်ိန္မွာပဲ ဧရာမေခြးႀကီးႏွစ္ေကာင္က က်ေနာ့္ေနာက္ကို ေျပးလိုက္လာၾကပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ေျပးရင္ သူတို႔လိုက္တယ္၊ က်ေနာ္ရပ္ရင္ သူတို႔ရပ္ေနတယ္။ ေခြးႀကီးေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြဟာ အနီေရာင္ တလက္လက္ေတာက္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ ေျပးရင္း ဗိမာန္တစ္ခုကို သြားေတြ႔ပါတယ္။ အရမ္းလွတဲ့ဗိမာန္ႀကီးတစ္ခုပါ။ ဗိမာန္ႀကီးထဲကို ဝင္ေျပးမယ္လုပ္ေတာ့ အေစာင့္က ေပးမဝင္ပါဘူး။ ဗိမာန္ပိုင္ရွင္ဟာလည္း လူ႔ျပည္မွာပဲ ရွိေနေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေျပးရင္းလႊားရင္းကေန ငရဲမင္းလို႔ ေျပာရမလားမသိပါဘူး။ အဝတ္အစားၿပိဳးၿပိဳးေျပာင္ေျပာင္ဝတ္ထားတဲ့ ခန္႔ခန္႔ျငားျငား လူႀကီးတစ္ေယာက္ေရွ႕ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ သူ႕လက္ထဲမွာ ေရႊေရာင္စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ကိုင္ထားၿပီး နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲလို႔ က်ေနာ့္ကို လွမ္းေမးပါတယ္။ ေအာင္ႏိုင္ဦးပါဆိုေတာ့ က်ေနာ့္ကိုေခၚလာတဲ့သူေတြကို “မင္းတို႔လူမွားေခၚလာတယ္၊ သူ႕ကို ျပန္ပို႔ေပးလိုက္ပါ၊ ငရဲခန္းေတြကိုလည္း လိုက္ျပေပးလိုက္ဦး” ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ “ မင္းသူငယ္ခ်င္း ေအာင္ေက်ာ္ဦးကို ေျပာလိုက္ပါ၊ လကြယ္ေန႔၊ ေန႔လည္ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ သူ႔ကို လာေခၚမယ္ လို႔ ေျပာလိုက္ပါ” ဆိုၿပီးမွာပါတယ္။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္ကို ပထမဆံုးလိုက္ျပၾကတာက သန္းတုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ေနရာပါ။ ငရဲခံရသူေတြကို ဧရာမ ေက်ာက္ျပင္ႀကီးေပၚကို ပစ္တင္လိုက္ၾကၿပီးေတာ့ ဧရာမေက်ာက္လံုးႀကီးေတြနဲ႔ လွိမ့္ၿပီး ႀကိတ္ေနၾကတာပါ။ အရမ္းေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ဒယ္အိုးလို႔ ေျပာရမလားမသိပါဘူး။ ဒယ္အိုးလို႔သာ ေျပာရတာပါ၊ က်ေနာ္ျမင္ခဲ့ရတာကေတာ့ ျမစ္ႀကီးတစ္ျမစ္လိုပါပဲ၊ အခိုးတေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ သံရည္ပူေတြၾကားထဲမွာ လူေတြ အျပည့္ပါပဲ၊ ေအာ္ဟစ္ညည္းတြားၿပီး ကူးခပ္ေနၾကရပါတယ္။ ကမ္းေပၚတက္လာသူေတြကို ကမ္းထိပ္က ေစာင့္ေနတဲ့ ငရဲထိန္းေတြက လွံနဲ႔ထိုးခ်၊ တင္းပုတ္ေတြနဲ႔ရိုက္ခ်ၾကေတာ့ ျပန္ၿပီးဆင္းေျပးၾက၊ ျပန္ၿပီးကူးခပ္ၾကနဲ႔ တကယ္ကို ေၾကာက္စရာႀကီးပါ။

ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ လူေတြရဲ႕ ေျခေတြလက္ေတြ ေခါင္းေတြကို ျဖတ္လိုျဖတ္၊ ရင္ကိုခြဲၿပီး အူေတြကို ထုတ္လိုထုတ္၊ နားနဲ႔မနာ ဖဝါးနဲ႔နာပါ၊ အဂၤါဇာတ္ေတြကို ျဖတ္လိုျဖတ္နဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔ဟာ လူ႕ဘဝတုန္းက ကာေမသုမိစၦာစာရကံကို က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြလို႔ သိရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာမွာေတာ့ ဧရာမေျမျပင္က်ယ္ႀကီးမွာ လူေတြဟာ အတုန္းအရုန္းလူးလဲေအာ္ဟစ္ ေနၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ ငရဲထိန္းေတြက ဆူးခၽြန္ေတြတပ္ထားတဲ့ ဧရာမဒလိမ့္တုန္းႀကီးေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ႀကိတ္ေခ်ေနၾကပါတယ္၊ ေသသြားလိုက္၊ ျပန္ရွင္လာလိုက္၊ ျပန္ခံရလိုက္နဲ႔ တကယ္ကို ေၾကာက္စရာႀကီးပါ။

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့ကို ျပန္ေခၚလာၾကၿပီး တြန္းခ်လိုက္ၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္လည္း သတိရလာၿပီး အေဖတို႔ဆီက ေရေတာင္းေသာက္ရပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာမွ သတိမရရင္ က်ေတာ့္ကို သၿဂၤိဳလ္ၾကေတာ့မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေအာ္.. ေမ့လို႔၊ ငရဲထိန္းႀကီးႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကို လာေခၚၾကတုန္းမွာ အဝတ္ျဖဴဝတ္ သူေတာ္စင္ႀကီးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။ သူက “ေကာင္းေကာင္းလိုက္သြားပါ၊ မင့္လက္ေတြကို ငါလႈပ္ေပးထားမယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ သတိလစ္ေနစဥ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း အသက္လည္းမရွဴ၊ ႏွလံုးလည္း မခုန္ေပမဲ့ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကေတာ့ ခုနစ္ရက္လံုးလံုး ေကြးလိုက္ျဖန္႔လိုက္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္လို႔ ဝိုင္းေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေသၿပီလို႔ မဆံုးျဖတ္ရဲတာနဲ႔ ခုလို (၇) ရက္တိုင္တိုင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါတယ္။ က်ေနာ့္အေမကဆို “လက္ေတြမေညာင္းဘူးလား သားရယ္” လို႔ေတာင္ ေမးပါေသးတယ္။

က်ေနာ္လည္း ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္ေမ့ေမ်ာေနခဲ့ေတာ့ ေလသံသဲ့သဲ့ေလးနဲ႔ပဲ ေျပာႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ ေအာင္ေက်ာ္ဦးနဲ႔ လူမွားေခၚခံရတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ လကြယ္ေန႔ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ သူ႔ကိုလာေခၚမယ္လို႔ မွာလိုက္တဲ့အေၾကာင္း အေမတို႔ကို ေျပာျပေတာ့ အေမတို႔က ျပန္မေျပာဖို႔ ေျပာပါတယ္။ မေတာ္ရင္ တရားစြဲခံရႏိုင္တယ္လို႔လည္း ေျပာၾကတဲ့အတြက္ေရာ၊ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အားမရွိလို႔ ပင္ပန္းေနတဲ့အတြက္ေရာ၊ ေအာင္ေက်ာ္ဦးအေၾကာင္းကို ေနာက္ထပ္ မေျပာျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ သူတို႔ေျပာလိုက္တဲ့အတိုင္း လကြယ္ေန႔၊ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ ေအာင္ေက်ာ္ဦးတစ္ေယာက္ ထမင္းစားေနရင္းကေန ေနာက္ျပန္လန္က်ၿပီး ဆံုးပါးသြားခဲ့ရွာပါတယ္။ က်ေနာ့္အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ဒါပါပဲခင္ဗ်ာ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ငရဲဆိုတာ တကယ္ရွိပါတယ္။ ငရဲေဘးကလြတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ာ..။
------------------------------------------------------------------------

ေယာဂီတစ္ဦး။ ။ ေနပါဦးညီေလး၊ ညီေလးကို လာေခၚတဲ့သူေတြက ဘယ္လိုပံုစံေတြလဲ။
ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ အဝတ္အစားေတြ ဝင္းဝင္းဝါဝါနဲ႔ ေျပာင္ေျပာင္လဲ့လဲ့ေတြပါ။ လူေကာင္ကေတာ့ အႀကီးႀကီးေတြပါ။
ေယာဂီတစ္ဦး။ ။ ငရဲမွာ ဗိမာန္လွလွႀကီး တစ္ခု ေတြခဲ့တယ္ဆိုတာကေရာ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ။
စာေရးသူ။ ။ ေထာင္မွဴး ေထာင္ပိုင္ေတြလို၊ ငရဲျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ႀကီးၾကပ္သူတစ္ဦးဦးရဲ႕ ေနရာဗိမာန္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ အရွင္ဘုရား၊ ငရဲျပည္ကိုေရာက္သြားတာက တပည့္ေတာ္ရဲ႕ဝိဉာဏ္ကေရာက္သြားတာလား၊ စိတ္ကထင္ျမင္ေနတာမ်ားလား ဘုရား။
စာေရးသူ။ ။ ဂတိနိမိတ္ထင္တာလို႔ ေျပာရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဂတိနိမိတ္ထင္ၿပီးမွ ကံအဟုန္ မကုန္ေသးတဲ့ အတြက္ ျပန္ရွင္လာတယ္လို႔ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ရွင္လာသူေတြမွာလည္း အခ်ိဳ႕က နာရီပိုင္းေလာက္၊ အခ်ိဳ႕က ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ျပန္ရွင္လာသူေတြရယ္ဆိုၿပီး အစားစားရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဝိဉာဏ္ေကာင္၊ အသက္ေကာင္၊ လိပ္ျပာေကာင္မ်ိဳးရွိၿပီး အဲဒီဝိဉာဏ္၊ အသက္၊ လိပ္ျပာက ငရဲကို ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ မယူရပါဘူး။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအလိုအရ စိတ္ဟာ သိပ္ကိုဆန္းၾကယ္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အာရံုကိုယူႏိုင္စြမ္း၊ ထင္ျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္လို႔ မွတ္ရပါမယ္။

ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ တပည့္ေတာ္လက္ေတြကို လွဳပ္ေပးေနမယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့သူေတာ္စင္ႀကီးကေရာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ပါမလဲဘုရား။
စာေရးသူ ။ ။ ဒကာေလးရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ ဂ်ိဳဟိုးဘာရုၿမိဳ႕၌ ၂၃-၁-၂၀၁၂ ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ မိုးကုတ္ဝိပႆနာ တရားစခန္းဝင္၊ ေယာဂီ ကိုေအာင္ႏိုင္ဦး၏ ေျပာျပခ်က္မ်ားႏွင့္ အေမးအေျဖအခ်ိဳ႔ကို အစီအစဥ္က်အာင္ ျပန္လည္ေရးသားမွ်ေဝျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ငရဲခန္းပန္းခ်ီမ်ားမွာ မံုရြာၿမိဳ႕၊ ရပ္ေတာ္မူဘုရားႀကီး၏ အတြင္းနံရံမ်ား၌ေရးဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ားျဖစ္ပါသည္။)

ေမတၱာျဖင့္
အရွင္ဝိသာရဒ (ရမၼာဝတီ)

ဂဏန္းသခ်ၤာ ေဗဒင္

ဂဏန္းသခၤ်ာေဗဒင္သည္ အေနာက္တိုင္းနည္းကို အေျခခံထားသျဖင့္ ျမန္မာ ရက္ ၊လ၊ ႏွစ္ ေမြးရက္မ်ားကို မယူပဲ ခရစ္ ရက္ လ ႏွစ္ကို တည္လွ်က္ ေဟာကိန္းထုတ္ယူရပါသည္။
ဂဏန္းအားျဖင့္ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္းတစ္လံုးခ်င္း၏ရာထူးဂုဏ္ ၊ ၀ိေသသနႏွင့္ အမူအက်င့္ မ်ားသည္ မတူညီၾကပါ။ ကိန္းဂဏန္းတို႔သည္ ၿဂိဳဟ္တို႔ကို ကုိယ္စားျပဳၾကသည္ ျဖစ္သည္။

၁ ဂဏန္း

ဂဏန္းအားလံုးတို႔တြင္ ေနမင္းကို ကိုယ္စားျပဳေသာ တနဂၤေႏြ (၁) ဂဏန္းသည္
မူလ အရင္းအခ်ဳပ္ပင္ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ျဖင့္ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္ ၁ ဂဏန္းသည္ ျပည့္ရွင္မင္းျဖစ္၏။
ဖန္တီးျခင္း၊ တည္ေထာင္ျခင္း၊ အသစ္အသစ္ထြင္ျခင္း၊ ထင္ရွားေက်ာ္ေဇာျခင္း၊
ျပတ္သားျခင္း၊ ရဲရင့္ျခင္း၊ ေနာက္မဆုပ္တမ္းလုပ္ ျခင္း ဟုဆိုေသာ ဂုဏ္ထူး၀ိေသသတို႔ရွိေလသည္။
၁ ဂဏန္းသမားတုိ႔တြင္ ေနာက္ဆံုး၌ ၁ က်န္ေအာင္ ေပါင္းႏိုင္ေသာ
(ဥပမာ ၁။ ၁၀ ။ ၁၉ ။၂၈ ။ ဂဏန္းတို႔သည္ ၁ ဂဏန္းမ်ားပင္ျဖစ္ေလသည္။ မည္သည့္လတြင္မဆို
ထိုရက္မ်ား၌ ေမြးဖြားသူတို႔သည္ ၁ ဂဏန္းပိုင္ရွင္မ်ားျဖစ္ေလရာ

၄င္းတို႔သည္ ႀကီးျမင့္လိုေသာစိတ္အား မာန္ႀကီး၏။ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ျခင္း၊ အလုပ္၌
အႀကီးအမွဴးျဖစ္လိုျခင္း စိတ္တို႔ျပင္းထန္၏။ ခ်ဳပ္ျခယ္ျခင္းကို မုန္းတီးၾက၏။ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကို
အမိန္႔နာခံမွ ႀကိဳက္၏။


၂ ဂဏန္း

၂ ဂဏန္းသည္ တနလၤာ စန္းၿဂိဳဟ္ (လမင္း) က အုပ္စိုးေလသည္။
တနလၤာၿဂိဳဟ္မွာ အမ ျဖစ္သျဖင့္ သိမ္ေမြ႕၏။ စိတ္ကူးဥာဏ္ေကာင္း၏။
ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု စေသာ အႏုပညာမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္၏။ စိတ္ကူးယဥ္၏။
စိတ္ကူးယဥ္မႈမ်ားေသာေၾကာင့္ ထိေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည္ကားနည္းပါးသည္။
အလုပ္ထက္ စိတ္ကူးကပို၏။ ၂ - ဂဏန္းသမား၏ အျပစ္မ်ားမွာ
မၿငိမ္မသက္ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္တတ္ျခင္း၊ မတည္ၿငိမ္ျခင္း၊ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈအားနည္းျခင္း
စိတ္ေပ်ာ့အားေလွ်ာ့ျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ေလသည္။ အေၾကာင္းကိစ တစ္ခုခုတိုင္းတြင္
ရွက္လြယ္၊ေၾကာက္လြယ္ျခင္း၊ မခံတတ္ျခင္း၊ စိတ္ပ်က္လြယ္ျခင္းမ်ားျဖစ္ေလရာ
ထိုစိတ္မ်ားကို ႏိုင္ေစရေပမည္။

၃ ဂဏန္း
၄င္းဂဏန္းကို ၾကာသပေတး ၿဂိဳဟ္က အုပ္စိုးေလသည္။ ႀကီးျမင့္လိုေသာ စိတ္အားထက္သန္၏။
လက္ေအာက္အျဖစ္မေနလို၊ ၃ ဂဏန္းပိုင္ရွင္မ်ားကို မိသားစု ပတ္၀န္းက်င္တို႔က အလုပ္မစြဲျမဲဟု
ျမင္တတ္ၾကေလသည္။ တကယ္တမ္းတြင္ လက္ေအာက္ငယ္သား၊ အေစခံ ဘ၀မ်ားႏွင့္
မေရာင့္ရဲမေပ်ာ္ပိုက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အလုပ္မၿမဲျခင္းမ်ားသာျဖစ္ၾကေလသည္။
အမိန္႕ကိုနာခံတတ္၏။  စည္းစနစ္၊ နည္းစနစ္ႀကီး၏။ တာ၀န္ယူလိုစိတ္ရွိ၏။
တာ၀န္ကိုလည္း ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္တတ္ၾကေလသည္။

၄ ဂဏန္း
၄င္းဂဏန္း ကိတ္ၿဂိဳဟ္(ယူေနရးနာ့စ္) အုပ္စိုးေလသည္။ ၄င္းဂဏန္းပိုင္ရွင္တို႔သည္
ရန္မေထာင္လိုေသာ္လည္း အမ်ားႏွင့္ ဆန္႕က်င္၏။ အေကာက္ၾကံေသာ
ရန္သူမ်ား ၀ိုင္ရံေနတတ္၏။ အစဥ္အလာ နည္းဥပေဒကို မုန္း၏။ ေျပာင္းလဲကာ ျပဳျပင္တတ္၏။
တိုင္းေရးျပည္ရာကိစမ်ားကို ၀ါသနာထံု၏။ မျဖစ္မေနဟူေသာ စိတ္ဓါတ္ရွိ၏။
အျပစ္မ်ား မခံတတ္ေသာစိတ္၊ တစ္ကိုယ္တည္းေနရသူလို မခ်မ္းမသာေသာစိတ္
ရွိတတ္သည္။ စိတ္ညိႈးႏြမ္းရတတ္သည္။

၅ ဂဏန္း

၅ ဂဏန္းသည္ ဗုဒၶဟူးၿဂိဳဟ္က အုပ္စိုးေလသည္။ သြက္လက္၏။ ဥာဏ္ေကာင္း၏။
အရာရာကို တတ္သိနားလည္ႏိုင္စြမ္းရွိ၏။ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို
ႀကိဳက္ႏွစ္သက္၏။ စိတ္ျမန္လွ်က္ေန၏။ အၿမဲလိုလို တက္တက္ၾကြၾကြျဖစ္ေနတတ္၏။
တစ္စံုတစ္ရာကို စိတ္ပါခိုက္ ရူးရူးဒိုင္းဒိုင္း ေကာက္လုပ္တတ္သည္။ တရူးထိုးစိတ္၊
ေလမုန္တိုင္းစိတ္ တို႔ေၾကာင့္ ဥစၥာကို တျဖည္းျဖည္း ရွာေဖြစုေဆာင္းေလ့မရွိ။
ေၾကြတစ္လက္၊ ၾကက္တစ္ခုန္ တစ္ခ်က္ေကာင္း အေကာ္ၾကံတတ္၏။
ေလာင္းကစားလို အလုပ္မ်ိဳးကို ႏွစ္သက္၏။ ခ်စ္သူခင္သူတစ္ေယာက္ဆံုးရံႈးလွ်င္
လွ်င္ျမန္စြာေမ့လွ်က္ တစ္ေယာက္အသစ္ထပ္ေတြ႕တတ္၏။ ခ်က္ခ်င္း ျပန္လည္တုန္႔ျပန္ေသာ
စိတ္မ်ိဳးထားရွိ၏။ ၾကာလွ်င္ေမ့၏။ စြဲျမဲပူပန္ေသာကစိတ္ မရွိတတ္။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား၏။

၆ ဂဏန္း

လူၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ျခင္းခံရ၏။ အလုပ္၌ပိုင္ႏိုင္စြာ စိတ္ကိုဆံုးျဖတ္လွ်က္ေပါက္ေရာက္ေအာင္လုပ္၏
ေခါင္းမာသူႏွင့္တူ၏။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ လိုက္ေလ်ာ့ခ်စ္ခင္ၾကင္နာလိုသည့္အခါမွတပါး
ေလ်ာ့ေပးျခင္းမရွိတတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ လိုက္ေလ်ာလ်င္ကား သခင္ကို ငယ္ကၽြန္ခ်စ္ခင္သလို
သည္းသည္းခံ၏။ မိခင္ႏွင့္တူေသာအခ်စ္သည္ ၄င္းတို႔မွာ ပိုမို၏။ အလွ၊ အႏုပညာ၊ ဂီတ၊ ပန္းခ်ီ
စသည္တို႔ကို ၀ါသနာပါ၏ ေတာက္လြင္ စိုျပည္ရႊန္းေ၀ေသာ အေရာင္မ်ားကိုႏွစ္သက္၏။ အေပါင္းအသင္းမ်ားကိုစိတ္ခ်မ္းေျမ့ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးတတ္၏။ မုန္းထားမနာလို၊ ရန္လိုမသင့္မတင့္ျခင္းကို မလိုလားတတ္ျခင္းရွိ၏။ စိတ္ထလွ်င္ အသက္ကိုစြန္႔၍ တိုက္ခိုက္တတ္၏။ မိမိတို႔စြဲလမ္းေသာ အယူ၀ါဒ၊ လိုလားေသာအရာမ်ားအတြက္ အသက္ကိုစြန္႔၍ ႀကိဳးစား၏။

၇ ဂဏန္း

၇- ကဏန္းသည္ နက္ပကၽြန္းၿဂိဳဟ္ အုပ္စုိး။လြတ္လပ္ေသာစိတ္ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ရွိ၏။ ထူးခၽြန္စြာေတြးေခၚ လုပ္ကိုင္ႏိုင္၏။ မၿငိမ္မသက္သြားလာေရြ႕ေျပာင္းတတ္၏။ေဒသႏၲရဗဟုသုတကို ႏွစ္သက္၏။ စာႏွင့္ ပန္းခ်ီေရးျခင္းတို႔ကို ၾကိဳက္၏။ အဘိဓမၼာဥာဏ္ႀကီး၏။ ေငြေၾကးအရာ၌ ကံမေကာင္းရွိတတ္၏။ ဘာသာအယူမွာ သူတပါးႏွင့္မတူရွိ၏။ လွ်ိဳ႕ ၀ွက္နက္နဲေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္
သက္ဆိုင္တတ္၏။ လူအမ်ားကို မိမိဘက္သို႔ ကိန္းညြတ္ေစတတ္၏။


၈ ဂဏန္း

၈ ဂဏန္းသည္ စေနၿဂိဳဟ္အုပ္စိုး၏။ တစ္ကိုယ္တည္းေနရတတ္၏။ အထီးက်န္သမားစိတ္အားထက္
ပိုမိုျပင္းျပ၏။ ထူးခၽြန္စြာလုပ္ျပတတ္ၾက၏။ ထင္ရွားၾကီးက်ယ္ေသာ ဌာနတို႔ကို ရတတ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း
ႀကီးစြာ ပ်က္စီးတတ္၏။ သူတစ္ပါးကိုလည္း ပ်က္စီးေအာင္ အေၾကာင္းျပဳတတ္၏။ ဘာသာအယူသီး၏။
အမ်ားထင္ျမင္ခ်က္ကို အတင္းခုခံဆန္႔က်င္တတ္၏။ ဂရုမစိုက္တတ္ဟန္ရွိေသာ္လည္း ဖိစီးႏွိပ္စက္
ခံရသူမ်ားကို သနားတတ္၏။ မည္သူ မည္သို႔ပင္ထင္ေစကာမူ ဂရုမစိုက္ဘဲ မိမိတို႔၏ စိတ္ေနသေဘာထားပံုကိုမေပၚေပါက္ေစေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္တတ္၏။အႀကီးအက်ယ္ေသာ္ လည္း ေအာင္ျမင္ေစတတ္၏၊  အႀကီးအက်ယ္ေသာ္လည္း ပ်က္စီးတတ္၏။ ၄င္းတို႔ အလယ္အလတ္ သေဘာကား မရွိတတ္။

၉ ဂဏန္း

၉ ဂဏန္းသည္ အဂၤါအုပ္စိုးေလသည္။ ငယ္စဥ္ကပင္ အခက္အခဲမ်ိဳးစံုႏွင့္ၾကံဳေတြ႕ရတတ္၏။
ေနာက္ဆံုး၌ ဇြဲေကာင္းေကာင္းႏွင့္ေအာင္ျမင္တတ္၏။ စိတ္ျမန္၏။ ေလာႀကီးေသာစိတ္၊ လြတ္လပ္ေသာစိတ္၊လက္ေအာက္ခံမလုပ္ခ်င္ေသာစိတ္၊ သခင္စိတ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေန၏ တစ္သက္တာ အေရးႀကီးေသာအျဖစ္အပ်က္တို႔တြင္ ရန္သူေပါမ်ားတတ္၏။ အတိုက္အခံမ်ား၏ ။ မိမိကုိယ္ကို အားကိုးယံုၾကည္စိတ္အားႀကီး၏။ အရိုအေသအျပဳခံခ်င္၏။ အိမ္၌ ၾသဇာအာဏာရွိခ်င္၏။ ရုတ္တရက္ဥာဏ္ေကာင္း၍ အေရးရွိက အၾကံေကာင္းထုတ္တတ္၏။ ဖြဲ႔စည္းစီမံျခင္းအရာ၌ လိမၼာ၏။ မစီမံရလွ်င္ ပ်က္ပ်က္စီးစီး သေဘာထားက လ်စ္လ်ဴရႈတတ္၏။ လိမၼာပါးနပ္လြန္းသူ တစ္ေယာက္ေယာက္၏ ေျပာတိုင္းယံု၊လုပ္တိုင္းခံ၊ အရူးအမိုက္ပီပီကဲ့သို႔ က်င့္တတ္၏။ မိမိတို႔၏စိတ္ကို ထိန္းႏိုင္လွ်င္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာတတ္၏။


                                                        ဆင့္ကဲ ေဖာ္ျပခ်က္အတြဲဂဏန္းမ်ား                                         

၁၀ - အေကာင္းအတြက္လည္းေကာင္း ၊ အဆိုးအတြက္လည္းေကာင္း ၊ ရွိရင္းစိတ္သေဘာထားအတိုင္း ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတတ္၏ အၾကံအလုပ္ ေအာင္ျမင္ျခင္းကုိျပ၏။

၁၁- ေဘးအႏၲရယ္မ်ားျခင္းနမိတ္ကိုျပ၏။ မေကာင္းၾကံျခင္းခံရတတ္၏။ ဆုပ္ေသာလက္သီး၊ ပါးစပ္ကိုအခ်ဳပ္ခံရေသာျခေသၤ့ႏွင့္တူ၏။

၁၂- ဒုကၡခံျခင္း၊ သူတပါးအတြက္စြန္႔လြတ္ျခင္း၊ သူတစ္ထူးမေကာင္းၾကံ၍ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ျခင္း တို႔ျဖစ္၏။
၁၃- အၾကံအစည္ေျပာင္းလဲျခင္း၊ တံဇဥ္ကိုကိုင္ေသာအရိုးေျခာက္၊ အမ်ားအားျဖင့္ မေကာင္းဟု အယူရွိေသာ္လည္းသတိထားတတ္သူအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးကို၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းကိုျပဳ၏။ တန္ခိုးၾကီးျခင္း၊ အလြဲသံုးစားလုပ္လွ်င္ ပ်က္စီးျခင္း၊ထၾကြေသာင္းက်န္းျခင္းမ်ားကို ႏွိမ္ႏွင္းေသာ ဂဏန္းျဖစ္သည္။

၁၄- ပ်က္စီးေျပာင္းလဲျခင္း၊ အလုပ္ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ေလာင္းကစားျခင္းႏွင့္တူေသာ အေရာင္းအ၀ယ္တို႔၌ အက်ိဳးေပး၏။သို႔ေသာ္ အျခားသူတို႔၏ မိုက္မဲျခင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးႀကီးစြာ ယုတ္တတ္၏။

၁၅-  ၄င္းသည္ ေမွာ္ မ်က္လွည့္ကိုျပ၏။ ၁ လံုးဂဏန္း အေကာင္းတစ္ခုခုႏွင့္တြဲလွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးကိုေပး၏။
ေမွာ္အတတ္ကို လိုက္စားလို၏။ အသံုးျပဳတတ္၏။ အျခားသူမ်ားထံမွ ေငြေၾကးကို ရလြယ္တတ္၏။ သူတစ္ပါး အ မ အစကိုရတတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

၁၆ မ်ိဳးႀကီးမွန္ေသာ ရဲတိုက္ႀကီးမွ သရဖူကို ေဆာင္းသူတစ္ေယာက္ ဦးေခါင္းက်၍ေန၏။ အၾကံအစည္ရံႈးနိမ့္ျခင္းအထိအခိုက္ျဖစ္ျခင္း၊ အနာဂတ္ေဘးကို နိမိတ္ျပ၏။ နာမည္ဂုဏ္ သတင္းက်န္ရစ္တတ္၏။ အခက္အခဲေတြ႕ေသာ္လည္း စိတ္ဓါတ္မက်။မေသမေပ်ာက္ေသာ ဂဏန္းေသြးစက္မ်ား ထြက္က်၍ေနေသာ ၊ အေရာင္ထြက္ေသာ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ႏွင့္ ေခြးတစ္ေကာင္
ေသြးစက္မ်ားကို ပါးစပ္ႏွင့္ခံယူေနၾက၏။ ၄င္းေခြးကို ပုဇြန္လံုးတစ္ေကာင္ ေျပး၍လိုက္၏။

၁၇ - ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ရန္ျဖစ္ျခင္း၊အိမ္သားခ်င္း ၾကီးစြာခိုက္ရန္ျဖစ္တတ္ျခင္း၊အၿပိဳင္အဆိုင္တို႔ႏွင့္ပတ္သက္လွ်က္ ၾကီးပြားခ်မ္းသာျခင္း။ အျခားသူမ်ားမေကာင္းၾကံေသာ၊ လိမ္လည္မည္ကိုျပေသာနိမိတ္ ျပ၏။

၁၈-  အေရာင္ထြက္ေသာလမွ ေသြးမ်ားက်၍ေန၏။ နာမ္၀ိညာဥ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ကိစၥမ်ား လြမ္းမိုးသည္ကို ျပ၏။ခိုက္ရန္ ၊ တိုက္ေရးခုိက္ေရးႏွင့္ ရာထူးအေျခအေန၊ လာဘ္လာဘကိုရျခင္း၊ ေပါက္ကြဲျခင္း စသည္တို႔ကိုျပ၏။

၁၉- လြန္စြာေကာင္း၏။ မိုးနတ္သားဂုဏ္က်က္သေရ၊ သုခခ်မ္းသာကိုျပ၏။

၂၀- ႏိုးၾကားျခင္း၊ အၾကံအစည္သစ္၊ အလုပ္တာ၀န္တို႔ကို ေဆာင္ရာ၌ သတိထားရျခင္းကိုျပ၏။
ေလာကစည္းစိမ္ႏွင့္ပတ္သက္ရာ၌ မေသခ်ာတတ္၊ အနာဂတ္အေရးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ရာ၌ ဖင့္ေႏွးျခင္း၊
အေႏွာင့္အယွက္မ်ားကိုျပ၏။ကိုယ္က်င့္တရားကို ေစာင့္ထိန္းျခင္းျဖင့္အခက္အခဲမ်ားကို ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစား

ရာ၏။
၂၁- ၃ ဂဏန္းႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။

၂၂- လူေကာင္းတစ္ေယာက္၌ ေက်ာဘက္တြင္ အမွားေပါင္းစံု၊ ၀န္ထုပ္ပိုးလွ်က္ က်ားတစ္ေကာင္ကို ခုခံျခင္းမျပဳဘဲေန၏။အျခားသူမ်ား၏ မိုက္မဲမႈကို မိမိကခံယူေသာသေဘာရွိ၏။ အထင္အျမင္ေမာက္မွား၍ အဆိုးကိုအေကာင္းထင္ တံလွ်ပ္ကိုေရထင္ေသာသူႏွင့္တူ၏။ စိတ္ရင္းေကာင္းလွ်က္ အထင္အျမင္လြဲမွားျခင္း၌ ေပ်ာ္ပိုက္သူျဖစ္၏။ အိပ္မက္၌ ေပ်ာ္ပိုက္လွ်က္
ႏိုးလွ်င္ စိတ္ညစ္ေသာသူျဖစ္၏။ အနာဂတ္အတြက္ သတိေပးေသာ ဂဏန္းျဖစ္ပါသည္။

၂၃- ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ အထက္လူတို႔၏ မ စ ျခင္း၊ အၾကံေအာင္ျခင္း။

၂၄-  အခ်စ္အၾကိဳက္ႏွင့္ပတ္သက္လွ်က္ အက်ိဳးခံစားရတတ္၏။

၂၅- အထံုအေခ် ၊ အေတြ႕အ ၾကံဳမ်ားျခင္းျဖင့္အက်ိဳးခံစာရျခင္း၊ အမွတ္သညာထားရွိျခင္း၊
ငယ္ရြယ္စဥ္က အပင္ပန္းခံသျဖင့္ အက်ိဳးခံစားရျခင္းျဖစ္၏။ အနာဂတ္ေရးအတြက္ေကာင္း၏။

၂၆- အနာဂတ္ေဘးကိုျပ၏။ အမ်ားႏွင့္ေပါင္းသင္းသျဖင့္ ေဘးဒုကၡေတြ႔ ျခင္းကိုျပ၏။
တစ္ခ်က္ေကာင္းအလုပ္၊ ေလာင္းကစားျခင္းႏွင့္ပ်က္စီးတတ္၏။

၂၇= ပညာဥာဏ္ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်ိဳးစီးပြား ႏွင့္ ကံေကာင္း၏။

၂၈- ႀကီးပြားခ်မ္းသာႏိုင္လွ်က္ အမႈမဲ့ ေနသျဖင့္ ဆင္းရဲတတ္ျခင္း၊ အမႈအခင္းအတုအၿပိဳင္မ်ားျခင္း၊
အဖန္တလဲလဲ အလုပ္ကို အရင္းအေျခမွ ျပန္စလွ်က္ လုပ္ကိုင္ရတတ္၏။ ျဖစ္ျပန္ပ်က္ျပန္ေသာ
ေလာကဓံ ဂဏန္းအစစ္ျဖစ္သည္။

၂၉ -မေတြးမေခၚေသာ ေဘးအႏၲရယ္မ်ား ရုတ္တရက္ေပၚေပါက္လာတတ္၏။ အလိမ္အေကာက္၊
မေကာင္းၾကံျခင္း၊ သစၥာမရွိေသာ မိတ္ေဆြတို႔ႏွင့္ေတြ႕ ရျခင္း၊ မိန္းမမ်ား၏လွည့္စားျခင္း ခံရမည့္ဂဏန္းျဖစ္သည္။

၃၀- စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ျခင္း၊ ဥာဏ္ႀကီးျခင္း၊ သာမာန္လူမ်ားထက္ အၾကံဥာဏ္ပိုျခင္း၊ ေလာကီေရးရာတို႔ကိုဂရုမစိုက္တတ္ျခင္း၊ ေလာကီစည္းစိမ္အလုပ္မ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈတတ္ျခင္း၊ ကံေကာင္းသည္ ဆိုးသည္ဟူ၍ မရွိသကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ ဆိုးေသာ္လည္း အေရးမၾကီး၊ ေကာင္းေသာ္လည္း မေထာင္းသာ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားရွင္ေဟာေသာအတိုင္း ျဖစ္၏။

၃၁- ဂဏန္းသည္ ၃၀ ႏွင့္တူ၍ ၄င္းထက္ ပိုမိုၿငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းစြာေနတတ္၏။

                 (အထက္ပါ ဂဏန္းပိုင္ရွင္မ်ားအားလံုး ကိုယ္၊ စိတ္ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစေနာ္(ရဲေတဇေက်ာ္))

                                                                                                                            ရဲေတဇေက်ာ္......ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမည္....
(E-mail ကေနအသစ္တင္တိုင္း ဖတ္ခ်င္လွ်င္မန္ဘာ၀င္သြားပါရန္)